Karta Tłumacza Polskiego

Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich, jako ogólnokrajowa zawodowa organizacja twórców, występując w obronie godności zawodowej i praw osób wykonujących zawód tłumacza oraz w trosce o właściwe wypełnianie obowiązków przez tłumaczy zrzeszonych i niezrzeszonych w organizacjach zawodowych, uchwaliło niniejszą Kartę Tłumacza Polskiego, którą zaleca zarówno tłumaczom przy wykonywaniu pracy, jak i pracodawcom przy ich zatrudnianiu, a także władzom Rzeczypospolitej Polskiej, w stałym procesie polepszania statusu tej grupy zawodowej.

Zgodnie z zasadami Karty Tłumacza Międzynarodowej Federacji Tłumaczy, zaleceniami UNESCO na temat ochrony praw tłumaczy i tłumaczeń oraz praktycznych środków poprawy statusu tłumaczy i Kodeksem Zawodowym Międzynarodowego Stowarzyszenia Tłumaczy Konferencyjnych AIIC, a także w przekonaniu, że tłumacze:

  • pełnią szczytną funkcję budowania porozumienia między ludźmi i narodami;
  • uczestniczą w tworzeniu dóbr kultury i cywilizacji na świecie;
  • służą jednostkom społecznym i narodom swoją odpowiedzialną pracą;
  • posiadają umiejętność tłumaczenia opartą na dogłębnej znajomości języków, która stanowi sztukę wymagającą specjalnego kształcenia i wiedzy wykraczającej poza samą znajomość języków,

Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich zaleca tłumaczom przestrzeganie obowiązków opartych na etyce zawodowej, społeczeństwu zaś – poszanowanie praw tłumaczy, na jakie zasługują, właściwie spełniając swoje obowiązki.

Rozdział I
Obowiązki tłumacza

  1. Tłumacz powinien podejmować się tłumaczenia, jeśli posiada odpowiednie kwalifikacje do wykonania pracy w sposób profesjonalny.
  2. Tłumacz ponosi pełną odpowiedzialność za wykonane tłumaczenie.
  3. Tłumacz powinien dążyć do zachowania wierności wobec oryginału zgodnie z zasadami sztuki przekładu.
  4. Tłumacza obowiązuje przestrzeganie tajemnicy zawodowej.
  5. Tłumacz winien zachować bezstronność i rzetelnie służyć swymi umiejętnościami idei porozumiewania się między ludźmi.
  6. Tłumacz nie powinien przyjmować zleceń, które mogłyby przynieść ujmę jego godności zawodowej.
  7. Tłumacz ma obowiązek stałego doskonalenia swych umiejętności zawodowych poprzez rozwijanie sprawności językowych i tłumaczeniowych oraz pogłębianie wiedzy ogólnej.
  8. Tłumacz jest moralnie zobowiązany do przekazywania wiedzy młodszym i mniej doświadczonym kolegom.
  9. Tłumacz nie powinien przyjmować wynagrodzenia poniżej stawek ustalonych przez prawo lub zwyczaje zawodowe.
  10. Tłumacz ma moralny obowiązek okazywania lojalności wobec organizacji zawodowych, broniących jego interesów.

Rozdział II
Prawa tłumacza

  1. Tłumacz ma prawo domagać się godziwego wynagrodzenia za dobrze wykonaną pracę.
  2. Tłumacz ma prawo żądać zapewnienia mu godziwych warunków pracy, umożliwiających sprawne tłumaczenie ustne i pisemne.
  3. Tłumacz ma prawo żądać udostępnienia mu materiałów umożliwiających poprawne wykonanie tłumaczenia pisemnego lub ustnego.
  4. Tłumacz ma prawo domagać się przestrzegania prawa autorskiego, w tym prawa do umieszczenia nazwiska na publikowanym tłumaczeniu, zachowania integralności tłumaczenia i uzyskania przewidzianych przez prawo korzyści majątkowych.
  5. Tłumacz ma prawo odmówić wykonania tłumaczenia, jeśli przekracza ono zakres jego wiedzy albo sprawności językowych czy tłumaczeniowych.
  6. Tłumacz ma prawo odmówić tłumaczenia, jeśli proponowany termin uniemożliwia mu jego rzetelne wykonanie.
  7. Tłumacz ma prawo odmówić tłumaczenia, jeśli nie pozwalają mu na to uprzednio podjęte zobowiązania.
  8. Tłumacz ma prawo odmówić tłumaczenia, jeśli narzuca się mu interpretację oryginału sprzeczną z jego przekonaniami, zasadami sztuki przekładu lub uznanymi normami.
  9. Tłumacz ma prawo odmówić tłumaczenia na język niebędący jego językiem ojczystym bez zapewnienia niezbędnej konsultacji z kompetentnym rodzimym użytkownikiem języka.
  10. Tłumacz ma prawo oczekiwać ochrony swych praw zawodowych, moralnych i materialnych przez zawodowe organizacje tłumaczy.

Do pobrania